RDP Monster

Zmiana nazwy hosta w Linuksie: hostnamectl i odwrotny DNS

Zmiana nazwy hosta w Linuksie: hostnamectl i odwrotny DNS

Zmiana nazwy hosta za pomocą hostnamectl (Ubuntu, Debian, RHEL)

W każdej dystrybucji korzystającej z systemd (Ubuntu, Debian, RHEL, Rocky Linux, AlmaLinux, Fedora, openSUSE, Arch) wspieranym sposobem zmiany nazwy hosta jest hostnamectl. Komunikuje się on z usługą systemd-hostnamed, która w jednym kroku aktualizuje bieżącą wartość w jądrze i zapisuje /etc/hostname, dzięki czemu zmiana obowiązuje natychmiast i przetrwa restart. Potrzebujesz konta root lub konta z uprawnieniami sudo; jeśli podnoszenie uprawnień na Twoim serwerze nie jest jasne, opisuje je jak działają sudo i su w Ubuntu.

sudo hostnamectl set-hostname server1.example.com
hostnamectl

systemd śledzi trzy nazwy hosta:

  • Statyczna: przechowywana w /etc/hostname, stosowana przy starcie. To ta, która ma znaczenie.
  • Tymczasowa: bieżąca wartość w jądrze. DHCP lub NetworkManager mogą ją nadpisać w trakcie pracy, a samo polecenie hostname NAME zmienia wyłącznie ją, więc przepada przy restarcie.
  • Opisowa: dowolna etykieta w /etc/machine-info, nigdy nieużywana w sieci.

Bez dodatkowych opcji hostnamectl set-hostname ustawia wszystkie trzy; przekaż --static, --transient lub --pretty, aby zmienić tylko jedną. systemd w wersji 249 i nowszej akceptuje też krótszą formę hostnamectl hostname NAME.

Trzymaj się małych liter, cyfr i myślników, przy czym każda etykieta oddzielona kropką może mieć najwyżej 63 znaki; jądro ogranicza całą nazwę do 64 znaków, a hostnamectl odrzuca niedozwolone znaki w nazwie statycznej. Użyj pełnej nazwy, takiej jak server1.example.com, jeśli maszyna ma wysyłać pocztę lub udostępniać usługi. Znak zachęty w powłoce będzie pokazywał starą nazwę do czasu otwarcia nowej sesji, ponieważ bash odczytuje nazwę hosta raz, przy uruchomieniu.

Ręczna aktualizacja /etc/hostname i /etc/hosts

Jeśli wolisz edytować pliki albo system nie korzysta z systemd, /etc/hostname to pojedyncza linia z nazwą statyczną. Wpisz tam nową nazwę, a następnie zastosuj ją w działającym jądrze bez restartu:

echo "server1.example.com" | sudo tee /etc/hostname
sudo hostname -F /etc/hostname

Krokiem, który wszyscy pomijają, jest /etc/hosts. Instalatory Debiana i Ubuntu dodają linię mapującą 127.0.1.1 na nazwę hosta wybraną podczas instalacji; obrazy z rodziny RHEL zwykle nie dodają nic. Tak czy inaczej nowa nazwa musi rozwiązywać się lokalnie, ponieważ odpytują ją sudo, hostname -f i kilka demonów. Zastąp stary wpis, umieszczając najpierw FQDN, a potem krótki alias (hostname -f zwraca pierwszą nazwę z pasującej linii); zmapowanie FQDN na publiczny adres IP zamiast na 127.0.1.1 jest równie poprawne:

127.0.0.1     localhost
127.0.1.1     server1.example.com server1

Pomiń ten krok, a objaw pojawi się przy następnym poleceniu: sudo: unable to resolve host server1: Name or service not known w Ubuntu i Debianie oraz hostname: Name or service not known z polecenia hostname -f. Postfix wyprowadza własną tożsamość z nazwy hosta i zapisuje ostrzeżenia w logach, gdy nazwa się nie rozwiązuje.

W RHEL, Rocky i AlmaLinux z NetworkManagerem równoważnym poleceniem jest sudo nmcli general hostname server1.example.com, które korzysta z tej samej usługi systemd-hostnamed.

Jak powstrzymać cloud-init przed przywracaniem nazwy hosta po restarcie

To klasyczny problem na VPS: nazwa hosta zmienia się bez trudu, a po kolejnym restarcie wraca stara. Przyczyną jest cloud-init, obecny w większości obrazów dostawców. Jego moduł set_hostname uruchamia się raz na instancję, ale update_hostname działa przy każdym starcie i przepisuje /etc/hostname z metadanych instancji, zwykle z etykiety nadanej serwerowi przy zamówieniu. Potwierdź obecność cloud-init poleceniem cloud-init status, a następnie każ mu zostawić nazwę hosta w spokoju:

echo 'preserve_hostname: true' | sudo tee /etc/cloud/cloud.cfg.d/99-preserve-hostname.cfg

Plik dodatkowy w katalogu /etc/cloud/cloud.cfg.d/ jest czystszym rozwiązaniem niż edycja samego /etc/cloud/cloud.cfg, ponieważ aktualizacje pakietów go nie nadpiszą; zmiana preserve_hostname: false na true w pliku głównym działa tak samo. Alternatywnie zmień nazwę serwera w panelu dostawcy, aby metadane się zgadzały. Utworzenie pliku /etc/cloud/cloud-init.disabled również zadziała, ale wyłącza wszystkie pozostałe moduły, więc lepiej wybrać preserve_hostname.

Weryfikacja nowej nazwy hosta

Sprawdź każde miejsce, z którego odczytywana jest nazwa, bo mogą się między sobą różnić:

hostname                        # transient (kernel) name
hostname -f                     # FQDN via /etc/hosts or DNS
hostnamectl status              # static, transient, pretty
cat /etc/hostname               # what boots next time

Jeśli hostname i cat /etc/hostname pokazują co innego, coś ustawiło nazwę tymczasową w trakcie pracy, zwykle klient DHCP albo cloud-init. Jeśli hostname -f zwraca błąd, problem leży w /etc/hosts.

Długo działające demony zapamiętują nazwę hosta przy starcie: syslog wpisuje starą nazwę do każdej linii, a oprogramowanie pocztowe ogłasza ją w HELO aż do restartu. Zrestartuj to, co istotne, na przykład sudo systemctl restart rsyslog postfix; jeśli nie masz pewności, co działa na maszynie, listowanie usług przez systemctl pokaże każdą aktywną jednostkę. Na koniec zrestartuj serwer raz i ponownie wykonaj hostname; w obrazie chmurowym to jedyny dowód, że zmiana jest trwała.

Gdzie w poszczególnych dystrybucjach mieszka nazwa hosta

Mechanika jest niemal identyczna w nowoczesnych dystrybucjach, z kilkoma pułapkami:

DystrybucjaTrwała zmianaPliki, których dotyczyNa co uważać
Ubuntu 16.04+, Debian 8+hostnamectl set-hostname/etc/hostname, /etc/hosts (linia 127.0.1.1)cloud-init w obrazach VPS; nieaktualny /etc/hosts psuje sudo
RHEL, Rocky, AlmaLinux 7+, Fedorahostnamectl lub nmcli general hostname/etc/hostnameNetworkManager może pobrać nazwę tymczasową z DHCP, jeśli nie ustawiono nazwy statycznej
Alpine (OpenRC)Edytuj /etc/hostname, potem rc-service hostname restart/etc/hostname, /etc/hostsBrak hostnamectl
CentOS 6 / RHEL 6 (koniec wsparcia)HOSTNAME= w /etc/sysconfig/network/etc/sysconfig/network, /etc/hostsWymaga hostname NAME lub restartu, aby zadziałało

Niezależnie od dystrybucji lokalna nazwa ma znaczenie wyłącznie dla samej maszyny. Gdy serwer zacznie wysyłać pocztę, liczy się nazwa przypisana do jego adresu IP w DNS.

Czym jest odwrotny DNS (PTR) i dlaczego VPS go potrzebuje

DNS w przód mapuje nazwę na adres przy użyciu rekordów A i AAAA. Odwrotny DNS robi coś przeciwnego: rekord PTR mapuje adres z powrotem na nazwę. W przypadku IPv4 mieszka on w strefie in-addr.arpa z odwróconymi oktetami, więc adres 203.0.113.10 jest odpytywany jako 10.113.0.203.in-addr.arpa; IPv6 korzysta z ip6.arpa. Strefa odwrotna jest delegowana temu, kto posiada blok adresów IP, a w przypadku VPS jest to Twój dostawca hostingu. Dlatego nie dodasz rekordu PTR u rejestratora domeny ani w strefie Cloudflare: one kontrolują example.com, a nie przestrzeń adresową.

Rekordy PTR najmocniej dają o sobie znać przy poczcie. Serwery odbierające sprawdzają, czy łączący się adres IP ma rekord PTR i czy nazwa z tego rekordu rozwiązuje się w przód na ten sam adres. To forward-confirmed reverse DNS, czyli FCrDNS. Wytyczne dla nadawców Google wymagają poprawnego rekordu PTR wskazującego z powrotem na adres nadawczy, Microsoft stosuje tę samą logikę, a SpamAssassin dostarcza reguły takie jak RDNS_NONE i RDNS_DYNAMIC, które podnoszą punktację, gdy PTR brakuje lub wygląda na wygenerowany automatycznie. VPS bez odwrotnego DNS albo z domyślną nazwą dostawcy w rodzaju 203-0-113-10.static.provider.example zostanie odrzucony wprost lub wyląduje w spamie, niezależnie od SPF i DKIM. Poza pocztą poprawny rekord PTR sprawia, że traceroute i logi zewnętrzne są czytelne, i sygnalizuje zarządzany host pod prawdziwą domeną.

Ustaw rekord PTR dla swojego VPS i dopasuj go w przód

1. Znajdź publiczny adres IP

Potrzebujesz dokładnego adresu, do którego zostanie przypisany rekord PTR. Na serwerze polecenie ip -4 addr show wypisze adresy interfejsów, choć na VPS za NAT publiczny adres IP może się różnić; sprawdzanie adresu IP w systemie Linux omawia oba przypadki, w tym kontrolę zewnętrzną przy użyciu curl.

2. Najpierw utwórz rekord w przód

W DNS swojej domeny dodaj rekord A, na przykład mail.example.com → 203.0.113.10, oraz rekord AAAA, jeśli serwer będzie łączył się przez IPv6. Niektórzy dostawcy odmawiają ustawienia rekordu PTR, gdy odpowiadający mu rekord w przód jeszcze nie istnieje, a kontrola FCrDNS i tak go wymaga, więc opublikuj rekord A i poczekaj, aż dig +short A mail.example.com zwróci adres.

3. Ustaw rekord PTR w panelu dostawcy

Otwórz sekcję sieci lub adresów IP swojego serwera w panelu klienta dostawcy i poszukaj pola opisanego jako reverse DNS, rDNS lub PTR. Wpisz FQDN dokładnie tak, jak występuje w rekordzie w przód: mail.example.com, bez kropki na końcu i bez literówek. Jeśli serwer będzie wysyłał pocztę przez IPv6, ustaw również tamten rekord PTR albo ogranicz Postfiksa do IPv4 przy użyciu inet_protocols = ipv4; Gmail egzekwuje odwrotny DNS w IPv6 równie rygorystycznie.

4. Spraw, by serwer ogłaszał tę samą nazwę

Ustaw nazwę hosta maszyny na nazwę z rekordu PTR poleceniem sudo hostnamectl set-hostname mail.example.com, dodaj ją do /etc/hosts i upewnij się, że oprogramowanie pocztowe używa jej w HELO/EHLO. W Postfiksie to jedno ustawienie:

sudo postconf -e 'myhostname = mail.example.com'
sudo systemctl reload postfix

Nazwa hosta, rekord PTR, nazwa w HELO i rekord A wskazują teraz jeden FQDN i jeden adres IP, więc każda kontrola, jaką może wykonać serwer odbierający, kończy się tą samą odpowiedzią.

Sprawdzanie odwrotnego DNS przy użyciu dig -x i host

dig i host pochodzą z pakietu dnsutils w Debianie i Ubuntu oraz bind-utils w systemach z rodziny RHEL. Odpytaj rekord odwrotny, a następnie potwierdź, że rozwiązuje się w przód na pierwotny adres IP:

$ dig -x 203.0.113.10 +short
mail.example.com.

$ host 203.0.113.10
10.113.0.203.in-addr.arpa domain name pointer mail.example.com.

$ dig +short A mail.example.com
203.0.113.10

$ dig -x 2001:db8::10 +short
mail.example.com.

Rekord PTR zwraca nazwę, a nazwa zwraca adres IP, od którego zacząłeś: FCrDNS przechodzi kontrolę. Jeśli dig -x nic nie wypisuje albo status to NXDOMAIN, rekord albo nie został jeszcze opublikowany, albo Twój resolver wciąż trzyma starą odpowiedź. Omiń pamięci podręczne poleceniem dig -x 203.0.113.10 @1.1.1.1 lub użyj dig -x 203.0.113.10 +trace, aby zobaczyć, co obecnie serwuje autorytatywny serwer dostawcy. Jeśli możesz, wykonaj sprawdzenie z maszyny innej niż sam VPS.

Najczęstszą pomyłką jest skierowanie rekordu PTR na samą domenę. example.com zwykle rozwiązuje się na serwer WWW lub CDN, a nie na VPS, więc odwrotne zapytanie się udaje, ale potwierdzenie w przód zawodzi. Użyj dedykowanej nazwy hosta w swojej domenie i utrzymuj jej rekord A wskazujący wyłącznie na serwer pocztowy.

Wszystko to zakłada serwer, na którym masz uprawnienia root i którego adres IP możesz sam nazwać. Linux VPS z kontrolą odwrotnego DNS od rdp.monster jest dostarczany z własnym statycznym, dedykowanym adresem IPv4, którego rekord PTR ustawiasz z panelu klienta, z pełnym dostępem root, dedykowanym CPU i RAM, nieograniczonym transferem (fair-use), bez KYC i z płatnościami kryptowalutami, od $8.99/miesiąc. Dostawa zajmuje około 10 sekund po potwierdzeniu płatności, więc hostnamectl i pole PTR to dwie pierwsze rzeczy, których dotykasz na świeżej maszynie.

Najczęściej zadawane pytania

Czy po zmianie nazwy hosta w systemie Linux trzeba zrestartować serwer?

Nie, hostnamectl stosuje nową nazwę natychmiast, ale jeden restart to jedyny prawdziwy test, czy zmiana się utrzyma.
hostnamectl set-hostname aktualizuje bieżącą wartość w jądrze i plik /etc/hostname w tym samym wywołaniu, więc nowa nazwa działa od razu. Nie aktualizuje się automatycznie to, co odczytało nazwę hosta wcześniej: otwarte powłoki zachowują stary znak zachęty do ponownego zalogowania, a demony takie jak rsyslog czy Postfix ogłaszają starą nazwę aż do restartu. Mimo wszystko zrestartuj serwer raz, zwłaszcza w obrazie VPS z cloud-init, bo tylko tak udowodnisz, że zmiana jest trwała.

Czym różni się polecenie hostname od hostnamectl?

hostname zmienia tylko tymczasową nazwę w jądrze; hostnamectl zapisuje także nazwę statyczną, która przetrwa restart.
hostname NAME ustawia bieżącą nazwę hosta w jądrze i nic poza tym. Przepada przy kolejnym uruchomieniu, a DHCP lub NetworkManager mogą ją nadpisać jeszcze wcześniej. hostnamectl set-hostname NAME komunikuje się z systemd-hostnamed, który ustawia nazwę tymczasową i zapisuje nazwę statyczną do /etc/hostname, a także nazwę opisową w /etc/machine-info. W dystrybucji z systemd używaj hostnamectl; samo polecenie hostname zostaw do odczytu wartości lub do systemów bez systemd, takich jak Alpine.

Czy mogę ustawić odwrotny DNS dla VPS u rejestratora domeny albo w Cloudflare?

Nie, rekordy PTR mieszkają w strefie in-addr.arpa, która należy do właściciela bloku adresów IP, czyli do dostawcy VPS.
Twój rejestrator i Cloudflare zarządzają strefą domeny example.com, która zawiera rekordy w przód. Rekord PTR należy do strefy odwrotnej dla adresu, takiej jak 113.0.203.in-addr.arpa, a ta strefa jest delegowana przez regionalny rejestr temu, komu przydzielono blok adresów. W przypadku VPS jest to dostawca hostingu, więc rekord PTR ustawia się w jego panelu lub przez jego API. Jedynym wyjątkiem jest sytuacja, w której sam posiadasz zakres adresów IP albo dostawca deleguje strefę odwrotną na Twoje serwery nazw.

Ile trwa propagacja zmiany odwrotnego DNS?

Dostawca zwykle publikuje ją w ciągu kilku minut; resolwery mogą trzymać starą odpowiedź do wygaśnięcia TTL rekordu.
Nie istnieje żaden globalny etap propagacji. Gdy autorytatywny serwer dostawcy zacznie serwować nowy rekord PTR, każdy, kto odpyta go bezpośrednio, od razu otrzyma nową wartość; dig -x IP +trace pokazuje dokładnie, co ten serwer odpowiada. Resolwery rekurencyjne, które zbuforowały już stary rekord lub odpowiedź negatywną, będą go trzymać do wygaśnięcia TTL, co w zależności od strefy może potrwać od kilku minut do doby. Jeśli dig -x z Twojego laptopa nadal pokazuje starą nazwę, odpytaj @1.1.1.1 albo serwer autorytatywny zamiast czekać.

Adrien Roche, Redaktor ds. infrastruktury i hostingu

Inżynier systemowy z ponad 10-letnim doświadczeniem w administrowaniu serwerami Windows i Linux. Adrien prowadzi dokumentację infrastruktury rdp.monster i pisze nasze poradniki o RDP, hostingu VPS, administracji serwerami, sieciach i narzędziach prywatności.

Zarejestruj się w naszym programie resellerskim

Twoje dane

Jeśli masz pytania, napisz do nas, klikając tutaj !
Imię i nazwisko(Wymagane)
Podaj swój adres e-mail. Musisz mieć konto na dashboard.rdp.monster !

Twoja firma

Podaj adres swojej strony, jeśli ją masz
Napisz w kilku słowach, jak zamierzasz sprzedawać usługi swoim klientom. Na przykład: rozmowy z ludźmi na forach.

Używamy plików cookie!

Używamy plików cookie, aby ulepszać przeglądanie strony, pokazywać spersonalizowane reklamy lub treści i analizować ruch. Klikając „Akceptuję”, zgadzasz się na używanie przez nas plików cookie.