Strona główna » Blog » Jak zaktualizować Ubuntu z wiersza poleceń (apt i LTS)
Jak zaktualizować Ubuntu z wiersza poleceń (apt i LTS)
- 5 listopada 2026
- 09:00
- Autor: Adrien Roche
- Tutoriale

Jak zaktualizować Ubuntu z terminala: codzienne polecenia
Każdy wariant Ubuntu, Desktop, Server czy obraz chmurowy na VPS, aktualizuje się przez APT, który dzieli zadanie na dwie części: dowiedzieć się, co oferują repozytoria, a potem to zainstalować. Rutynowa aktualizacja to zatem dwa polecenia:
sudo apt update
sudo apt upgradeapt update pobiera listy pakietów z repozytoriów zadeklarowanych w /etc/apt/sources.list i /etc/apt/sources.list.d/ (w 24.04 główne wpisy znajdują się w pliku deb822 /etc/apt/sources.list.d/ubuntu.sources). Niczego nie instaluje i kończy się komunikatem N packages can be upgraded. Run 'apt list --upgradable' to see them. Następnie apt upgrade instaluje nowsze wersje już obecnych pakietów, pokazuje rozmiar pobierania i czeka na Y; -y pomija to pytanie.
apt list --upgradable
sudo apt upgrade -y
sudo apt autoremove
[ -f /var/run/reboot-required ] && cat /var/run/reboot-requiredOstatnia linia to kontrola, którą większość osób pomija: jeśli plik istnieje, wymieniono jądro lub kluczową bibliotekę i przed zadziałaniem aktualizacji potrzebny jest restart. W skryptach lepiej używać apt-get (stabilny interfejs) z DEBIAN_FRONTEND=noninteractive apt-get -y -o Dpkg::Options::="--force-confold" upgrade, aby zachować własne pliki konfiguracyjne. APT nie dotyka pakietów snap; robi to sudo snap refresh.
apt update kontra upgrade, full-upgrade i dist-upgrade
Cztery polecenia, które wyglądają na wymienne, a nie są. Żadne z nich nie przenosi na nowsze wydanie Ubuntu; służy do tego osobne narzędzie.
| Polecenie | Co robi | Dodaje pakiety | Usuwa pakiety |
|---|---|---|---|
apt update | Tylko odświeża indeks pakietów | No | No |
apt upgrade | Aktualizuje zainstalowane pakiety | Tylko nowe zależności | Never |
apt-get upgrade | To samo, ale też niczego nie dodaje | No | Never |
apt full-upgrade | Aktualizuje cały system, usuwając pakiety, gdy to nieuniknione | Yes | Jeśli trzeba |
apt-get dist-upgrade | Nazwa full-upgrade w apt-get (apt dist-upgrade to alias) | Yes | Jeśli trzeba |
apt autoremove | Usuwa niepotrzebne, automatycznie zainstalowane zależności | No | Yes |
apt upgrade to bezpieczny codzienny wybór: nigdy niczego nie usuwa. Gdy aktualizacja wymagałaby usunięcia (zmiana nazwy biblioteki, podział pakietu na dwa), zamiast tego wypisuje pakiet jako wstrzymany. apt full-upgrade to ta sama operacja z prawem do usuwania; przed pytaniem wypisuje listę usunięć, którą na serwerze produkcyjnym trzeba uważnie przeczytać. dist-upgrade to najbardziej mylące określenie w APT: to po prostu full-upgrade w wydaniu apt-get i nie przeniesie Cię z 22.04 na 24.04.
apt autoremove usuwa pakiety zainstalowane automatycznie jako zależności (wypisuje je apt-mark showauto), gdy nic ich już nie potrzebuje. W Ubuntu obejmuje to stare jądra, przy czym aktualnie uruchomione i najnowsze zainstalowane są zawsze chronione; --purge kasuje też ich pliki konfiguracyjne. Wszystko to działa identycznie w Debianie, co warto wiedzieć, jeśli wciąż rozważasz Debiana kontra Ubuntu na VPS: te same narzędzia, inny rytm wydań i okresy wsparcia.
Pakiety zablokowane, „kept back” i aktualizacje etapowe
Prędzej czy później apt upgrade kończy się komunikatem The following packages have been kept back:. Trzy przyczyny, trzy rozwiązania.
1. Pakiet jest zablokowany (hold)
Blokada przypina pakiet do bieżącej wersji, dopóki jej nie zdejmiesz, zwykle w przypadku jądra lub serwera bazy danych w przetestowanej wersji.
apt-mark showhold
sudo apt-mark hold nginx
sudo apt-mark unhold nginx2. Aktualizacja musi dodać lub usunąć pakiety
apt upgrade nigdy nie usuwa, a apt-get upgrade nigdy nie dodaje, więc pakiet, którego nowa wersja porzuca starą zależność, zostaje wstrzymany. Uruchom sudo apt full-upgrade, przeczytaj proponowane usunięcia i potwierdź, jeśli mają sens.
3. Aktualizacja jest wdrażana etapowo
Od Ubuntu 21.04 aktualizacje z kieszeni -updates są udostępniane stopniowo, dzięki czemu wadliwą aktualizację można wycofać, zanim dotrze do wszystkich. APT zgłasza je jako The following upgrades have been deferred due to phasing. Nic złego się nie dzieje; dotrą w ciągu kilku dni, a kieszeń -security nie podlega etapowaniu. Aby pobrać taką aktualizację od razu:
sudo apt -o APT::Get::Always-Include-Phased-Updates=true upgradeAktualizacje jądra, reboot-required i restart usług
Na VPS z KVM system gościa uruchamia własne jądro, tak jak maszyna fizyczna. Nowy pakiet linux-image-* trafia do /boot, GRUB zostaje zaktualizowany, ale działające jądro pozostaje w pamięci do następnego restartu. (W kontenerach OpenVZ czy LXC jądro należy do hosta, więc aktualizacja jądra w gościu niczego nie zmienia.) Aby porównać jądro działające i zainstalowane:
uname -r
ls /boot/vmlinuz-* | sort -V | tail -n 1
cat /var/run/reboot-required.pkgsPliki /var/run/reboot-required i reboot-required.pkgs tworzą hooki update-notifier-common, gdy aktualizowane jest jądro, biblioteka C lub podobnie fundamentalny pakiet; plik .pkgs wymienia winowajców. Ubuntu Server 22.04 i nowsze dostarczają też needrestart, które po każdym uruchomieniu APT wypisuje usługi wciąż korzystające z podmienionych bibliotek i proponuje ich restart. W skryptach ten dialog potrafi zablokować pracę: uruchom sudo needrestart -r a albo ustaw $nrconf{restart} = 'a'; w /etc/needrestart/needrestart.conf.
Gdy restart jest konieczny, wystarczy sudo systemctl reboot; poradnik polecenia restartu i wyłączania w Linuksie opisuje planowanie go i ostrzeganie zalogowanych użytkowników. Canonical Livepatch (Ubuntu Pro, darmowy do pięciu maszyn) nakłada część poprawek bezpieczeństwa jądra bez restartu, ale tylko część, więc okresowe restarty pozostają elementem rutyny.
Automatyczne poprawki bezpieczeństwa z unattended-upgrades
Ubuntu Server i obrazy chmurowe domyślnie instalują unattended-upgrades, ustawione na instalowanie wyłącznie aktualizacji bezpieczeństwa, sterowane timerami systemd apt-daily.timer i apt-daily-upgrade.timer. Aby sprawdzić, czy działa, włączyć je lub podejrzeć, co by zrobiło:
sudo apt install unattended-upgrades
sudo dpkg-reconfigure -plow unattended-upgrades
sudo unattended-upgrade --dry-run --debug
systemctl list-timers 'apt-daily*'
tail -n 30 /var/log/unattended-upgrades/unattended-upgrades.logWłącznikiem jest /etc/apt/apt.conf.d/20auto-upgrades; polityka znajduje się w /etc/apt/apt.conf.d/50unattended-upgrades, gdzie w Allowed-Origins linia "${distro_id}:${distro_codename}-security" jest aktywna, a linia -updates zakomentowana. Odkomentuj tę drugą tylko wtedy, gdy chcesz, aby każda stabilna aktualizacja była nakładana automatycznie. Na serwerze liczą się jeszcze dwie opcje:
Unattended-Upgrade::Remove-Unused-Dependencies "true";uruchamia odpowiednikautoremove, aby stare jądra nie zapełniły/boot.Unattended-Upgrade::Automatic-Reboot "true";wraz zAutomatic-Reboot-Time "03:00";restartuje system, gdy jest to wymagane. Włącz to tylko, jeśli obciążenie toleruje nieplanowany restart.
Podczas pracy unattended-upgrades trzyma blokadę dpkg, co jest zwykłym źródłem błędu blokady opisanego w ostatniej sekcji.
Przejście na kolejne LTS: do-release-upgrade z 22.04 na 24.04 na VPS
apt upgrade pozostawia Cię w tym samym wydaniu na zawsze. Każde LTS ma pięć lat standardowych aktualizacji (22.04 do kwietnia 2027, 24.04 do kwietnia 2029). Za przejście dalej odpowiada do-release-upgrade. Trzy zasady: kolejne LTS jest proponowane dopiero po ukazaniu się jego pierwszego wydania punktowego (24.04.1), nie można pominąć wydania (20.04 idzie na 22.04, potem 24.04), a w /etc/update-manager/release-upgrades musi być Prompt=lts, czyli domyślne ustawienie LTS. Te same kroki obowiązują przy przejściu z 24.04 na 26.04 LTS, gdy tylko narzędzie je zaproponuje.
1. Snapshot, potem sprawdzenie punktu wyjścia
Najpierw wykonaj snapshot w panelu dostawcy; aktualizację, która padła w połowie, dużo łatwiej cofnąć niż naprawić. Sprawdź, co masz uruchomione, poleceniem lsb_release -a (zobacz jak sprawdzić wersję systemu z wiersza poleceń) oraz df -h / /boot: narzędzie odmówi startu bez kilku wolnych gigabajtów.
2. Doprowadzenie bieżącego wydania do pełnej aktualności
sudo apt update && sudo apt full-upgrade -y
sudo apt autoremove --purge -y
[ -f /var/run/reboot-required ] && sudo systemctl rebootNarzędzie aktualizacji nie uruchomi się przy oczekujących lub uszkodzonych pakietach.
3. Zabezpieczenie sesji SSH
Uruchom je w tmux, aby zerwane połączenie nie przerwało aktualizacji: sudo apt install tmux, tmux new -s upgrade, a po rozłączeniu tmux attach -t upgrade. Narzędzie wykrywa też SSH, ostrzega przed nim i uruchamia drugi sshd na porcie 1022 jako drogę awaryjną; jeśli UFW jest aktywne, najpierw sudo ufw allow 1022/tcp. Na VPS zwykle masz tylko SSH; zapasowym wyjściem są snapshot i konsola w panelu.
4. Uruchomienie narzędzia aktualizacji
sudo do-release-upgrade -c
sudo do-release-upgrade-c tylko informuje, które wydanie zostałoby zaproponowane. Właściwe uruchomienie wyłącza repozytoria zewnętrzne w /etc/apt/sources.list.d/, przepisuje źródła Ubuntu z jammy na noble, pobiera całość, a następnie pyta, czy zachować lokalnie zmodyfikowane pliki konfiguracyjne (zachowaj wszystko, co edytowałeś), usunąć przestarzałe pakiety i na koniec zrestartować system. Nie przerywaj go, gdy pakiety są już instalowane.
5. Po restarcie
lsb_release -a
uname -r
sudo apt update && sudo apt full-upgrade
sudo apt autoremove --purgeWłącz ponownie tylko te PPA, które publikują dla noble, zamknij port 1022, przetestuj usługi, a potem usuń snapshot.
Naprawa typowych błędów apt
Could not get lock /var/lib/dpkg/lock-frontend. It is held by process 1234 (unattended-upgr). Działa inny proces APT, zwykle unattended-upgrades tuż po starcie systemu. Nowsze apt wypisuje Waiting for cache lock i ponawia próby przez maksymalnie dwie minuty; daj tę samą cierpliwość apt-get przez -o DPkg::Lock::Timeout=600. Plik blokady usuwaj tylko wtedy, gdy sudo lsof /var/lib/dpkg/lock-frontend nie pokazuje żadnego właściciela, na przykład po awarii, a następnie uruchom sudo dpkg --configure -a.
dpkg was interrupted, you must manually run 'sudo dpkg --configure -a'. Poprzednie uruchomienie zostało przerwane w połowie; sugerowane polecenie kończy konfigurację częściowo zainstalowanych pakietów. Unmet dependencies. Try 'apt --fix-broken install'. Zwykle skutek nieudanej instalacji lub ręcznie pobranego pliku .deb; uruchom je, ponów operację, a jeśli jeden pakiet wciąż zawodzi, przeczytaj błąd wypisany nad podsumowaniem.
sudo dpkg --configure -a
sudo apt --fix-broken install
sudo apt clean && sudo rm -rf /var/lib/apt/lists/* && sudo apt updateBłędy podczas apt update to problemy z repozytoriami. NO_PUBKEY: brakuje klucza podpisującego repozytorium zewnętrznego, zaimportuj go ponownie zgodnie z dokumentacją dostawcy. The repository does not have a Release file: martwe PPA, usuń jego plik z /etc/apt/sources.list.d/. Ściana komunikatów 404 Not Found z serwerów lustrzanych Ubuntu: wydanie zakończyło cykl życia i zostało przeniesione na old-releases.ubuntu.com; prawdziwym rozwiązaniem jest aktualizacja wydania. Release file is not valid yet: zegar jest przestawiony, sprawdź timedatectl. Hash Sum mismatch: nieaktualne lub uszkodzone lokalne listy, które trzecia linia powyżej kasuje i pobiera na nowo.
Wszystko to zakłada maszynę, na której masz roota i możesz sobie pozwolić na restart oraz cofnięcie zmian. VPS z Ubuntu od rdp.monster jest właśnie taką maszyną: KVM, pełny dostęp root, dedykowane CPU i RAM, nielimitowany transfer (fair-use), bez KYC, płatność kryptowalutą lub fiatem, od $8.99 miesięcznie, gotowy około 10 sekund po potwierdzeniu płatności. Po pierwszym zalogowaniu uruchom te dwa polecenia aktualizacji.
Najczęściej zadawane pytania
Czy muszę restartować Ubuntu po każdej aktualizacji?
/var/run/reboot-required, a /var/run/reboot-required.pkgs wymienia odpowiedzialne pakiety. W Ubuntu Server needrestart wypisuje dodatkowo usługi wciąż korzystające z przestarzałych bibliotek, dzięki czemu przy niezmienionym jądrze możesz zrestartować je zamiast całej maszyny.Czy mogę zaktualizować Ubuntu 20.04 bezpośrednio do 24.04?
do-release-upgrade potrafi przejść tylko do kolejnego wydania, więc system 20.04 musi najpierw stać się 22.04, zostać zrestartowany i w pełni zaktualizowany, a dopiero potem zaktualizowany do 24.04. Każdy skok trwa chwilę i każdy zasługuje na własny snapshot. Na serwerze z niewielką liczbą własnych ustawień często szybciej i czyściej jest postawić świeży VPS z 24.04, przenieść dane i usługi oraz wycofać starą maszynę, niż ciągnąć dalej historię dwóch aktualizacji wydań i pozostałości po pakietach.Jak często aktualizować serwer Ubuntu?
unattended-upgrades. Resztę, czyli kieszeń -updates z poprawkami błędów i etapowym wdrażaniem, najlepiej nakładać ręcznie poleceniem sudo apt update && sudo apt upgrade w rytmie, który jesteś w stanie nadzorować: co tydzień dla usług wystawionych do sieci, co miesiąc dla spokojnych maszyn. Niezależnie od harmonogramu pilnuj /var/run/reboot-required: jądro załatane dwa miesiące temu, ale nigdy nieuruchomione, niczego nie chroni.Czym różni się apt od apt-get?
apt łączy najczęściej używane polecenia apt-get i apt-cache, dodaje pasek postępu, kolory oraz apt list --upgradable, a jego upgrade może instalować nowe zależności, czego apt-get upgrade nie zrobi. Format jego wyjścia nie jest gwarantowanie stabilny, dlatego ostrzega przy użyciu w skryptach. W zadaniach cron, cloud-init czy automatyzacji w stylu Ansible wywołuj apt-get z -y i DEBIAN_FRONTEND=noninteractive; do pracy interaktywnej lepszym narzędziem jest apt.Adrien Roche, Redaktor ds. infrastruktury i hostingu
Inżynier systemowy z ponad 10-letnim doświadczeniem w administrowaniu serwerami Windows i Linux. Adrien prowadzi dokumentację infrastruktury rdp.monster i pisze nasze poradniki o RDP, hostingu VPS, administracji serwerami, sieciach i narzędziach prywatności.




